« مقامات الجبليّة » را در جواب مقامات حريرى نوشت و در ضمن به زبان عبرى و نيز انگليسى تسلط يافت و در اين زمان با علامه هروى ملاقات كرد و از كمالات او بهره‌مند شد . وى مدتى در پتياله و لاهور و لودهيانه سكونت گزيد و چون داراى هوش و حافظهء قوى بود به مقام والاى استادش رسيد و در ضمن قصايد طويل عربى و فارسى مىسرود و نيز در فضائل اهل بيت عليهم السّلام كتابها تأليف كرد و مقالات متعددى نوشت و به مشهد مقدس سفر كرد و در همان جا با دخترى عالم و فاضل ازدواج كرد و تا آخر عمر به تأليف و تصنيف پرداخت و بيش از هفتاد سال داشت كه در شوال 1367 ه ق درگذشت و در حرم مطهّر دفن شد . اتفاقا دامادش ( محمد كرمانى ) در ماه محرم 1400 ه ق با من ملاقات كرد ، وى با همسرش براى يك روز در لاهور اقامت داشت و برحسب پيشنهاد حقير ، شرح حال مولانا را مشتمل بر نه صفحه نوشت و گفت تمام تأليفات خطى مولانا نبىبخش نزد پسرش مهدى كرمانى در تهران محفوظ است . محمد كرمانى در سال 1400 ه ق كتابى به نام « ميدان حشر » به زبان فارسى در مونيخ آلمان به چاپ رسانيد و در مقدمه نوشته كه مولانا در سن هفتاد و پنج‌سالگى در مشهد درگذشت و در حسينيه كرمانيان خراسان دفن شد . دكتر قاسم رسا تاريخ وفاتش را در بيت زير سروده است : بگفت در مه شعبان شتافت سوى جنان * چو هفت سال گذشت از هزار و سيصد و شصت تصانيف او عبارتند از : مراحل الازل و الابد ؛ التوحيد و التجريد ( چاپ دكن ) ؛ المعرفة بالنورانية ؛ ميدان محشر ؛ المعراج ؛ بشارت المصطفى من صحائف الانبياء ؛ مجالس شاهانه ؛ مهدى شيعه ؛ اسرار ذبح عظيم ؛ دفع الاوهام فى الهيئة و الاسلام ( فارسى ، چاپ برلن ، 1346 ه ق ) ؛ القسطاس المستقيم ؛ درّ النظيم فى اوصاف المعصومين ؛ مقالاتى كه در البرهان ، شيعه و ديگر مجلات و روزنامه‌ها چاپ شده است . ناصح رضوى 1328 ه ق / 1910 م 1386 ه ق / 1967 م سيد محمد ابراهيم ناصح رضوى بن حكيم حاجى سيد على قاسم خراسانى معروف به درويش خراسان در سال 1910 م در شيركوت بلوك بجنور ( هند ) متولد شد . او ابتدا در نزد پدر خود درس خواند و سپس به آگره رفت و ازآنجا در سال 1927 م به عراق سفر كرد و پس از اقامت سه‌ساله ، به ايران رفت و از ايران به لكنهو و رامپور و ازآنجا بنا به درخواست اكبر